reprywatyzacja_themi_0.jpgreprywatyzacja_themi_1.jpgreprywatyzacja_themi_2.jpgreprywatyzacja_themi_3.jpgreprywatyzacja_themi_4.jpgreprywatyzacja_themi_5.jpg

Reprywatyzacja

Czy Ty lub Twoja rodzina posiadała przed wojną mienie które w latach powojennych stało się przedmiotem nacjonalizacji?

Czy Tobie lub Twojej rodzinie zabrane zostało przez Państwo Polskie gospodarstow rolne, las, zakład przemysłowy lub inne przedsiębiorstwo?

Państwo nie zrekompensowało Tobie lub Twojej rodzinie zabranego majątku?

Masz dość czekania na ustawę reprywatyzacyjną, która najprawdopodobniej nigdy nie zostanie uchwalona.
Zobacz czy w Twojej sprawie możliwe jest odzyskanie utraconego mienia, zwrot gospodarstwa rolnego, lasu, nieruchomości budowlanych, kamienic, zakładu przemysłowego lub innego przedsiębiorstwa, obrazów, dzieł sztuki i innych składników mienia prywatnego zrabowanych przez Państwo Polskie jego obywatelom w czasach PRL-u, uzyskać stosowne odszkodowanie lub rekompensatę!

Wypełnij formularz i wyślij zgłoszenie o analzię możliwości dochodzenia roszczeń reprywatyzacyjnych!

Zgłoś zdarzenie nacjonalizacji należnego Ci majątku a prawnicy specjalizujący się w dochodzeniu roszczeń o zwrot nacjonalizowanego mienia (reprywatyzacja), słusznych odszkodowań oraz rekompensat skontaktują się z Tobą w ciągu 48 godzin w celu wykonania bezpłatnej analizy prawnej Twojej sytuacji.

Oświadczam, że wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez administratora danych w celach marketingowych, tj. oferowania usług Kancelarii Themi Spółka z o.o. z siedzibą w Krakowie i przesyłania mi informacji dotyczących oferty produktowej Themi Spółka z o.o. z siedzibą w Krakowie, stosownie do treści przepisów Ustawy o ochronie danych osobowych z dnia 29.08.1997r. (Dz.U. Nr 133. Poz.883 ze zm.).


Reprywatyzacja lasów, reprywatyzacja gospodarstw rolnych, majątków ziemskich, reprywatyzacja zakładów przemysłowych, zwrot majatków nacjonalizowanych w PRL

Nacjonalizacja mienia prywatnego w Polsce prowadzona w okresie po wojennym odbywała się najczęściej na podstawie dekretów Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego działającego od 21 lipca 1944 do 31 grudnia 1944 i stanowiącego faktyczną choć marionetkową władzę w Polsce, realizującą politykę ZSRR na terenach Polski wyzwolonych przez Armię Czerwoną, jak również na podstawie późniejszych ustaw. Nacjonalizacja prowadzona po wojnie objęła niemal wszystkie strategiczne dla Państwa Polskiego składniki majątku należące do jego obywateli, w szczególności zaś lasy, gospodarstwa rolne, zakłady przemysłowe, banki i inne przedsiębiorstwa. Nacjonalizacja w tym okresie prowadzona była w przeważającej większości bez wypłaty słusznych czy nawet jakichkolwiek odszkodowań czy rekompensat. Przejęcie majątku prywatnego przez Państwo dokonywane było w sposób szczególnie szybki i arbitralny, często nie tylko z naruszeniem prawa własności lecz także z istotnym naruszeniem norm aktów prawnych na podstawie których była dokonywana. Po 1989 roku wszystkie rządy Polskie przyznały konieczność prawnego uregulowania prowadzonej w latach powojennych nacjonalizacji i zwrotu majątków ich poprzednim właścicielom oraz ich spadkobiercom lub wypłatę bardziej lub mniej słusznych odszkodowań i rekompensat, jednak z powodów politycznych i budżetowych w ciągu całego istnienia III Rzeczpospolitej Polskiej nie udało się wprowadzić żadnych regulacji prawnych, które unormowałyby kwestię reprywatyzacji zabranego po wojnie mienia. W wielu wypadkach brak takich regulacji uniemożliwia skuteczne dochodzenie słusznych roszczeń byłych właścicieli i ich spadkobierców o zwrot mienia, odszkodowanie lub rekompensatę co znajduje swoje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów powszechnych i Sądu Najwyższego.

Brak regulacji reprywatyzacyjnych nie przekreśla jednak definitywnie możliwości dochodzenia roszczeń na sądowej drodze administracyjnej i cywilnej. W wielu przypadkach w wyniku wyjątkowego pośpiechu, niestaranności, lekceważenia zasad prawa i przekonania władzy ludowej dokonującej powojennej nacjonalizacji o arbitralności swoich decyzji wiele majątków nie spełniających kryteriów wyznaczonych powojennymi dekretami i ustawami zostało przejętych zupełnie bezprawnie, nawet przy założeniu legalności ówczesnych aktów prawnych i decyzji administracyjnych. W wielu bowiem wypadkach wywłaszczenia dokonywane były w sprzeczności z obowiązującym wówczas prawem, nadużycia były częste a decyzje administracyjne wydawane wadliwie.

I tak w przypadku lasów i gruntów leśnych nacjonalizowanych na podstawie dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego o przejęciu niektórych lasów na własność Skarbu Państwa z dnia 12 grudnia 1944 roku, nacjonalizacji podlegać mogły jedynie lasy i grunty leśne o obszarze powyżej 25 ha, stanowiące własność lub współwłasność osób fizycznych i prawnych, wraz z nieruchomościami i ruchomościami służącymi do prowadzenia gospodarstwa leśnego tj. zabudowaniami, urządzeniami technicznymi, urządzeniami transportowymi i urządzeniami komunikacyjnymi, które przed 1 września 1939 r. nie zostały podzielone prawnie i faktycznie.

"W praktyce wiele lasów i gruntów leśnych których powierzchnia była mniejsza niż 25 ha, w tym takie które zostały podzielone prawnie lub faktycznie w okresie przed 1939 r. i nie spełniały wymogów dekretu zostało znacjonalizowanych bezprawnie. W przypadkach nacjonalizacji wszystkich takich nieruchomości możliwe jest skuteczne prowadzenie postępowań reprywatyzacyjnych." mówi Adwokat pracujący w Krakowskiej Kancelarii Themi, specjalizującej się w sprawach reprywatyzacji.

Również w przypadku nacjonalizacji prowadzonej w ramach reformy rolnej na podstawie Dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego o przeprowadzeniu reformy rolnej z 1944 roku, doszło do przejęcia przez Państwo licznych prywatnych nieruchomości oraz mienia ruchomego. Nacjonalizacja mienia na podstawie tego dekretu okazała się jedną z najbardziej doniosłych dla stosunków społecznych i gospodarczych powojennej Polski, skutkując zmianami własnościowymi na niespotykaną dotąd skalę. Liczba nieruchomości rolnych przejętych przez Państwo Polskie na podstawie tego dekretu była ogromna, a kryteria objęcia nieruchomości rolnej nacjonalizacją skomplikowane i różnorodne. Reforma rolna objęła bowiem zarówno nieruchomości ziemskie stanowiące własność Skarbu Państwa z jakiegokolwiek tytułu jak również te będące własnością obywateli Rzeszy Niemieckiej, nie-Polaków i obywateli polskich narodowości niemieckiej, którzy zostali w powojennej Polsce deportowani. Nacjonalizacją objęto również nieruchomości ziemskie stanowiące własność obywateli skazanych prawomocnie za takie przestępstwa jak zdrada stanu, dezercja, uchylanie się od obowiązkowej służby wojskowej czy za pomoc udzieloną okupantom ze szkodą dla Państwa lub ludności miejscowej oraz niektóre inne czyny zabronione, lub poddane konfiskacie z innych przyczyn. Lista takich przestępstw określona została szczegółowo normami Dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 30 października 1944 r. o ochronie Państwa, oraz Dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 31 sierpnia 1944 r.

Najistotniejszą grupę nieruchomości poddanych reformie rolnej stanowiły jednak nieruchomości stanowiące własność albo współwłasność osób fizycznych lub prawnych, których wielkość spełniała szczególne warunki Dekretu – różne w zależności od województwa w którym się znalazły. Nacjonalizacji podlegały wiec gospodarstwa rolne jeżeli ich rozmiar łączny przekraczał bądź 100 ha powierzchni ogólnej, bądź 50 ha użytków rolnych, dla terenów przynależnych do Ziemi Odzyskanych natomiast (czyli terytorium ówczesnych województw śląskiego, poznańskiego i pomorskiego), jeśli ich rozmiar łączny przekracza 100 ha powierzchni ogólnej, niezależnie od wielkości użytków rolnych tej powierzchni.

Podobnie jak w przypadku nacjonalizacji lasów i terenów leśnych, tak również w przypadku reformy rolnej kryteria zaliczenia nieruchomości do podlegających nacjonalizacji oparto na podziale prawnym lub faktycznym z przed daty 1 września 1939 roku. Reforma rolna dokonywana na podstawie Dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego była prowadzona w sposób wysoce opresyjny dla dotychczasowych właścicieli nieruchomości rolnych i podobnie jak w przypadku nacjonalizacji lasów prowadzona była z wielkim pośpiechem. O tym w jakim pośpiechu i z jaką brutalnością Państwo Polskie prowadziło reformę świadczą normy Dekretu które nakładały na właścicieli obowiązek opuszczenia swoich majątków ziemskich w 3 dniowym terminie, współistniejące z przepisami karnymi zabraniającymi byłym właścicielom zbliżania się do nacjonalizowanych majątków na odległość aż 30 km.

„Również w przypadku reformy rolnej ówczesna władza dopuszczała się licznych i istotnych nieprawidłowości stanowiących podstawę do dzisiejszego dochodzenia roszczeń reprywatyzacyjnych. Powszechną nieprawidłowością będącą równocześnie najczęstszym powodem skutecznej reprywatyzacji w postępowaniu sądowym było nieprawidłowe obliczenie powierzchni gospodarstwa rolnego skutkujące objęciem nacjonalizacją gospodarstw nie spełniających kryteriów Dekretu, co zawsze stanowi skuteczną podstawę zwrotu. Również w przypadku innych przesłanek w tym opierających się o zaprzeczenie niemieckiego pochodzenia byłych właścicieli majątków ziemskich istnieje możliwość skutecznego dochodzenia roszczeń." Mówi Piotr Pieczara pełnomocnik Kancelarii Themi.

Zaznacza jednak, że "Trzeba mieć także świadomość, że to na właścicielach i ich spadkobiercach spoczywa ciężar dowodu, co w sytuacji gdy stosowne dokumenty zaginęły może być istotną przeszkodą w przeprowadzeniu postępowania.„

Powojenna Polska dokonała także nacjonalizacji przedsiębiorstw przemysłowych na podstawie ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej, jak również innych przedsiębiorstw przedwojennych na podstawie dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich oraz dekretu z dnia 16 grudnia 1918 r. o przymusowym zarządzie państwowym, a następnie na podstawie ustawy z dnia 25 lutego 1958 r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym.

"Również te ustawy uzależniały przejęcie mienia prywatnego od określonych warunków, pozwalając na nacjonalizację jedynie przedsiębiorstw spełniających ustalone kryteria, w tym min. liczbę zatrudnionych w nich pracowników. W praktyce wykazanie, że nacjonalizowane przedsiębiorstwo nie spełniało kryteriów merytorycznych jest częstokroć skomplikowane jednak prz odpowiednim zaangażowaniu możliwe. Równie często podstawą zwrotu majątków lub wypłaty odszkodowania są także uchybienia formalne których dopuściła się w procesie nacjonalizacji ówczesna administracja." Mówi prawnik zarządzający departamentem prowadzącym postępowania reprywatyzacyjne i odszkodowawcze w Kancelarii Themi.

W przypadku wielu nieruchomości istnieją też inne podstawy zwrotu, w tym częste niezagospodarowanie ich zgodnie z przeznaczeniem na właściwy cel publiczny wskazany w decyzji w terminie właściwym oraz liczne inne przesłanki.

"Ze względu na swoją specyfikę roszczenia reprywatyzacyjne mogą być dochodzone na podstawie różnych przesłanek, zarówno w procesach administracyjnych jak i cywilnych, a wybór drogi i podstawy prawnej poprzedzony musi być gruntowną analizą stanu faktycznego i prawnego. Nasza Kancelaria każdorazowo przed przyjęciem sprawy prowadzi bezpłatnie analizę określając możliwości dochodzenia roszczeń, ich podstawę, oraz prawdopodobieństwo sukcesu. Dzięki takiemu podejściu byli właściciele i ich spadkobiercy przystępując do procesu znają ewentualne ryzyka i możliwe koszty postępowania, jeszcze przed rozpoczęciem postępowania. Sprawy reprywatyzacyjne prowadzimy także na podstawie umów ustalających wynagrodzenie Kancelarii w formie częściowo prowizyjnej od wartości majątków faktycznie odzyskanych czy kwot wypłaconych roszczeń, minimalizując ryzyko ekonomiczne naszych Mocodawców." Mówi Piotr Pieczara z Kancelarii Themi.

Dochodzenie roszczeń reprywatyzacyjnych jest w obecnym stanie prawnym procesem długotrwałym i skompilowanym, jednak często pozwala na odzyskanie zabranego z naruszeniem ówczesnego prawa mienia lub uzyskanie słusznego odszkodowania. Wobec systematycznej i najwyraźniej planowej bierności Polskiego ustawodawcy i to bez względu na deklarowaną opcję polityczną w kwestii reprywatyzacji postępowanie sądowe wydaje się jedyną szansą na odzyskanie zabranych majątków setek tysięcy Polskich właścicieli i ich spadkobierców.

Created by Themi sp. z o.o. All rights reserved. Treści zawarte na stronie podlegają ochronie i nie mogą być w żaden sposób kopiowane ani rozpowszechniane, bez pisemnej zgody ich autorów.
Created by idea4net. Powered by of Ole Bright Drukarnia Kraków Upadłość Konsumencka Kraków